Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

                                                          ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Τελικα καθε εμποδιο εχει καποιο λογο που γινετε,εκει που ειπαμε τελος στην Μυτιληνη κατι ηθελε να μας κρατησει εδω για να βιωσουμε και κατι αλλο,να βιωσουμε εκτος απο την αγωνια των προσφυγων για φαγητο και τον αγωνα τους για ενα πιατο φαγητο,την αγωνια τους για να καταγραφουν ,την αγωνια τους να βγαλουν εισητηριο για πειραια,την αγωνια τους για να μπουν στο πλοιο με σπρωξιματα και να προλαβουν να μπουν,επρεπε να δουμε και την αγωνια τους οταν φτασανε στο νησι με βαρκες,επρεπε να δουμε την χαρα τους οταν εβλεπαν μερικα μετρα πριν την ακτη οταν εβλεπαν ανθρωπους,ντοπιους,οικογενειες με παιδια 12 χρονα,να τους κουνανε σοσιβια και να τους καλουν να βγαλουν την βαρκα κοντα τους,ΟΧΙ για να τους βοηθησουν να βγουνε απο τις βαρκες οπως νομιζαν,ουτε να τους καλοδεχτουν,αλλα να παρουνε τον εξολισμο τους,να παρουν την μηχανη της βαρκας που τους εφερε,να παρουν τα σοσιβια που φορουσαν τα παιδια τους,να παρουν τα πατωματα της βαρκας που τους εφερε αδιαφωρωντας παντελως για αυτους τους ιδιους,ουτε καν να τους βοηθησουν να βγουν στην παραλια που ηταν γεματη βραχους και ας ηταν μεσα γυναικες με μικρα παιδια,ας ηταν μεσα γυναικες με αναπηρικο καρατσοκι,ας ηταν μεσα παιδι με σπασμενο ποδι τυλιγμενο με σακουλα πλαστικη για να μην βραχει ο γυψος,οχι αυτοι που τους καλουσαν ΔΕΝ νοιαζοντουσαν για αυτους αλλα για τα λαφυρα που θα επαιρνα απο αυτους και παλι ομως το χαμογελο τους δεν εσβησε,δεν τους πειραζε γιιατι εφτασαν επιτελους εκει που ηθελαν,στην Ευρωπη,και ας ρωτουσαν αν ειναι στην Μυτιληνη,ουτε και αυτο ηξεραν,πολοι νομιζαν οτι ειναι στην Ιταλια,οτι ειναι κοντα στα συνορα και οτι μονο σε μια ωρα περπατημα θα φτασουν στα συνορα να πανε εκει που θελουν,ετσι τους ελεγαν διαφοροι ντοπιοι για να τους παρουν τα χρηματα που ειχαν μαζι τους,με 150 Ευρω το ατομο θα πηγαινα σε μια ωρα στα συνορα..Παρολα αυτα παλι χαμογελουσαν γιατι δεν τους ενοιαζε ακομα και οταν μαθανε οτι δεν θα φτασουν στα συνορα σε μια ωρα,ακομα και οταν εμαθαν οτι πρεπει να περπατησουν 20 χιλιομετρα μεχρι να φτασουν στην Καλλονη για να πιουνε ενα χυμο και να φανε ενα τοστ,οχι ολοι αλλα καμεια 300αρια απο τους 3-4000 που ηταν,χαμογελουσαν ακομα και οταν εφτασαν στην Καλλονη μεσα απο βουνα με ανηφορες και κατηφορες με τον ηλιο να καει,με το να σταματανε οπου βρισκανε σκια για να παρουν μια ανασα και να παρουν δυναμεις να συνεχισουν τον δρομο με τα μικρα παιδια στην αγκαλια τους,και τα 5χρονα να περπατανε και αυτα στην μεση του δρομου,ακομα και οταν ενας ηλικιωμενος ανδρας δεν αντεξε η καρδια του και επαθε εμφραγμα στην διαδρομη,αυτοι συνεχισαν,ακομα και οταν μια εγκυως γεννησε στον δρομο απο μολυβο για καλοννη αυτοι συνεχισαν,και με το που εφτασαν στην καλλονη και περασαν το βραδυ τους ξεκουραζωντας το κορμι τους στα πεζοδρομια και στους δρομους,ξεκινησαν παλι χαμογελωντας για το λιμανι της Μυτιληνης ,αλλα 50 χιλιομετρα,πιστευωντας οτι θα καταγραφουν και θα παρουν το εισητηριο τους να μπουν στο καραβι και να φυγουν αμεσως να πανε στην Αθηνα και να παρουν το τρενο να πανε στα συνορα,ακομα και οταν φτανουν στο λιμανι και βλεπωντας και αλλους προσφυγες σαν και αυτους ακομα χαμογελουσαν,σιγα σιγα ομως το χαμογελο εσβηνε γιατι εβλεπαν οτι ενω και οι ιδιοι θελουν να φυγουν αλλα και οι ντοπιοι θελουν να φυγουν,οπωες λενε,αλλα πρεπει να χαλασουν οσα χρηματα εχουν μαζι τους για τις αναγκες τους μεχρι να φυγουν,πρεπει να μεινουν με τις γυναικες και τα μικρα τους καμμεια εβδομαδα ακομα σε στρατοπεδα που βρωμανε,να πιουνε νερο απο βρυσες που ειναι κοντα σε τουαλετες που βρωμανε,αλλα και παλι κανουν κουραγιο,και ερχετε η στιγμη που παιρνουν τα πολυποθυτα χαρτια και ειναι παλι το χαμογελο μεχρι τα αυτια γιατι επιτελους θα φτασουν στο καραβι θα μπουν ,πληρωντας το εισητηριο,και θα φτασουν στον πειραια,και φτανουν στο λιμανι και βλεπουν οτι πρεπει να δωσουν μαχη,να σπρωχτουν,να φωναξουν,να τσακοθουν με αλλους προσφυγες που θελουν και αυτοι να μπουν,να ακουνε τα μικρα παιδια να κλαινε και τις γυναικες να ουρλιαζουν,ακριβως οπως κανανε και στην πατριδα τους που εφυγαν για να σωθουν απο τις βομβες και τοις σφαιρες και το χαμογελο χανετε,χανετε... μα φυγαμε για καλυτερα..αλλα παιρνουν κουραγιο γιατι εδω δεν εχει βομβες,δεν εχει σφαιρες,θα τα καταφερουμε να μπουμε στο καραβι,στην Αθηνα θα ειναι καλυτερα,θα φυγουμε πιο γρηγορα... Επρεπε να σησουμε και αυτο τις 2 μερες που μειναμε παραπανω λογω οτι χασαμε το καραβι. Επρεπε να δουμε και αυτο...
Καλημερα και καλη εβδομαδα!!

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

ΜΥΤΙΛΗΝΗ

...... Σκαρφαλωμενος στο αμαξι μαζι με καμεια δεκαρια ακομη με το δαχτυλο κομενο απο το σκισιμο που επαθε προσπαθωντας να κρατηθει στα σιδερα της σχαρας του αμαξιου και το αιμα να τρεχει στα παραθυρα και με τα λιγα αγγλικα να σου φωναζει ...πλιζ..ιαμ χαγκρυ.. μυ φαμιλυ χαγκρυ.. μυ 6 τσαιλντ 10 ντεις ιτινγκ.. πλιζ νοτ γκοου... σορυ φορ δατ...πλιζ... //// εικονες,σκηνες...... πιο ακραιες ακομα.. με σουγια στην καρωτιδα του και να σταζει αιμα και να σου λεει,αν δεν μου δωσεις φαγητο θα αυτοκτονησω εδω μπροστα σου ..δεν μπορω να βλεπω τα παιδια μου να κλαινε απο την πεινα..10 μερες εχουν να φανε.... Και εσυ να αναρωτιεσε.. για ενα πιατο φαγητο ρε γαμοτο μου...δεν ειναι ταινεια,δεν ειναι ντοκυματερ,δεν ειναι ανγνωση απο καποιο βιβλιο ειναι αυτο που ειδαν τα ματια σου,τα δικα σου ματια,που εβλεπες να σε περικικλονουν 1500 ανθρωποι γυρω απο σενα και καμεια δεκαρια εθελοντες και να βλεπεις εκαντονταδες χερια απλομενα να σου ζητανε φαγητο και εσυ να φωναζεις να τους λες οτι γιαυτο εισαι εδω για να δωσεις φαγητο και αυτοι αλλοι να σε ακουνε και αλλοι να μην μπορουν να σε ακουσουν απο την πεινα,την πεινα που τους εκανε να μην ακουν,ουτε να βλεπουν αλλα να μοιριζουν το φρεσκομαγειρεμενο φαγητο... Ποιος φταει?/,..ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ,.... Γιατι εδω? ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ.... Δεν πηραμε χρηματα?? ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ... Γιατι δεν φευγουν?.. ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ.. Γιατι δεν κανει αυτο,εκεινο,το αλλο το κρατος?/ ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ..ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΟΤΙ ΕΙΔΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ,ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΠΟΥ ΕΙΔΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΝΑ ΛΕΝΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΜΠΕΛΟΣΟΦΙΕΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΑΚΑΛΑΝΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΦΑΓΗΤΟ,ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΜΑΤΑΚΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ 3,4,5 ΧΡΟΝΩΝ ΝΑ ΛΑΜΠΙΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΑΝΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΜΕ ΑΠΛΟΜΕΝΑ ΤΑ ΧΕΡΑΚΙΑ ΤΟΥΣ..ΑΥΤΟ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΩΝ..
Ας μιλησουμε για αλληλεγγυη λοιπον. Γιατι τα μπραβο δεν ανηκουν σε εναν ανθρωπο,ειδικα σε μεναπου δεν εχω την δυνατοτητα ουτε ενα πακετο τσιγαρα να παρω απο μονος μου γιατι πολυ απλα δεν εχω δικα μου χρηματα,τα τσιγαρα μου,το νερο μου τις αναγκες μου γενικα σαν ανθρωπος δεν μπορω να τις καλυψω απο μονος μου μιας και ειμαι ανεργος απο το 2009,ολα αυτα λοιπον τις αναγκες μου,τις καλυπτουν ποτε η μητερα μου,ποτε η συντροφος μου,ποτε η φιλοι μου,ποτε οι συντροφοι μου αλλα και παρα πολλοι ανθρωποι που ουτε με εχουν δει ποτε τους μονο εχουν ακουσει για μενα,ειναι λοιπον σωστο τουλαχιστων για το ταξιδι της Μυτιληνης να αναφερω τους ανθρωπους που βοηθησαν να πραγματοποιηθει,οχι γιατι μου το ζητησαν,ξερω πολυ καλα οτι θα με βρισουν,αλλα γιατι ετσι αισθανωμαι και ξερουν ολοι τους οτι αυτο που αισθανωμαι το κανω και ας ειναι λαθος. Πρωτα απο ολα τα παιδια που εμειναν Αθηνα και συνεχισαν τις δρασεις της κουζινας,τον Δημητρη που ειναι ολη μερα στο σπιτι και δινει τροφιμα,καφε,κανουν μπανιο ανθρωποι και παιρνει τροφιμα και ρουχα απο ανθρωπους φερνουν στο σπιτι της οδου Πλαταιων,την Μαρια,τον Γιαννακη,τον Γιωργο,την Φιλοθεη,την Αναστασια και ολους οσους πανε καθε Τριτη στο Μοναστηρακι,τον Φωτη,την Ειρηνη,την Αντιγονηπου πανε καθε Τεταρτη στο Χαιδαρι,Απο την αρχη λοιπον την Ελενα μου,τον Μιχαλη,τον Χρηστο,τον Τζο,ολους αυτους που εβαλαν απο 5 ευρω εως 1000 ευρω που δεν εγραψαν το ονομα τους,τον Δημητρη που με φιλοξενισε στον Μολυβο στο ξενοδοχειο του,την Αναστασια που μου εδωσε το σπιτι της στους Λαμποι Μυλους,τον μπαμπα της και την μαμα της καθως και την θεια της,τα παιδια απο το στεκι μεταναστων στα εξαρχεια που δωσαν και χρηματα και τροφιμα και ανθρωπους που ηρθαν να συμετεχουν σε ολη αυτη την προσπαθεια που καναμε,την Ρουλα,τον Βαγγελη και την κορη τους την Νεφελη που οι διακοπες τους εγιναν καθημερινο μαγειρεμα,την Αγκαλια του παπαστρατη ,τον Γιωργο για τα εισητηρια και τα χρηματα,τα παιδια απο το πικπα και το χωριο ολοι μαζι,την Ευα,την Λενα,την Κωνσταντινα,την Μελπω,την Κιρα,τον Μιχαλη,τον Μιχαλη τον γιο του παπαστρατη,την Ανδρονικη,την Βιβη κοριτσια που ζουν στην Μυτιληνη,νεα παιδια που αφησαν την χαρα του καλοκαιριου και ηταν στον ηλιο μαγειρευωντας μαζι μας,την Βασω και την μαμα της που εκτος απο τα τροφιμα που μας φερνανε μας αγορασαν και την γκαζιερα την δευτερη για να βγει η δραση πιο ευκολα,την Χαλινα,τον Σεμπαστιαν,την Κλαρα που ηρθε για διακοπες απο την Γαλια και τα παρατησε ολα και ειναι ακομα  εδω,τον Γιαννη που βοηθησε οσο μπορουσε λογω της εργασιας του,τον Χαλαφ που αφησε την δουλεια του στην Αθηνα και ηρθε στην Μυτιληνη να βοηθησει τους συμπατριωτες του Συριους αλλα και εμας κανωντας την μεταφραση που ηταν απαραιτητη,ολους τους προσφυγες που ηταν στο Καρα Τεπε αλλα και στην Μορια που καθημερινα βοηθησαν στο μαγειρεμα και που χωρις την βοηθεια τους δεν θα τα καταφερναμε και τελος ολους τους ανθρωπους που ηρθαν και μας εφεραν τροφιμα,τσιγαρα,νερα,καφεδες για να πινουμε εμεις αλλα και ολοι οι ανθρωποι που συμετηχαν σε αυτο.. Τα μπραβο λοιπον αξιζουν σε ολους ΑΥΤΟΥΣ τους ανθρωπους που χωρις ΑΥΤΟΥΣ δεν θα ειχε γινει τιποτα απο ολα αυτα. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΟΛΟΥΣ!!!!!!!

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Κυριακή, 16 Αυγούστου 2015

ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΣΕ ΚΑΡΑ ΤΕΠΕ ΚΑΙ ΜΟΡΙΑ


Πολλοι το βλεπουν σαν φιλανθρωπια,αλλοι το βλεπουν σαν ελεημοσυνη,αλλοι σαν σισιτιο,αλλοι λυπουντε,αλλοι και τι να κανουμε,αλλοι βριζουν εγω ενα εχω να πω και ας διαφωνητε με αυτο.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΕΤΟΧΗ ΟΛΩΝ ΑΚΟΜΑΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ,ΕΙΝΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΑΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΣΤΟ ΧΡΩΜΑ,ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ,ΣΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ.